نوروز در راه است. مردم ، به ویژه جوانان ، برای تجلیل عید نوروز آمادگی می گیرند. در هزاره جات هر سال در روز نوروز با شکوه تمام جشن برگزار می شود.

 در این جا شیوه خاصی برای تجلیل این روز وجود دارد.مردم روستا شخصی را کمپیرک می سازند و جوانان به دنبال او به سوی روستاهای دیگر راه می افتند. در طول راه با شوخی و انواع خوشمزگی مردم را شادمان می سازند. و در عوض پول و اشیایی را از آن ها می گیرند. سپس پول و مواد جمع شده را یا به فقرا می دهند ویا هر طوری که بزرگان روستا لازم بدانند به مصرف می رسانند.

اگر از فعالیت های« کمپیرک و فرزندانش» فلم گرفته شود ، فلم کمیدی جالبی تهیه خواهد شد.

این رسم از قدیم به جا مانده است.

ای چهرهء پیچیده در هالهء مهتاب!

تاکجای مرز هرگز

- چنین-

آیینهء خورشید بردوش

وز جغرافیای ستارگان می گذری؟

ما تمام خط و سطح شهر شب را

                                    پیمودیم

از این سو تا بدان سو

                        غربت را آزمودیم،

هیچ کس مثل تو نبود!

ما چشمان به غبار داده ایم

به جستجوی تو در گذرگاه قرون و اعصار،

و بگذاشته ایم

آرزوهای سرد ،

- چونان قندیل های خاموش-

 برسقیفه های ذهن های خسته،

اما وجود تو

همچنان در طیران ابدیت

- مثل نور-

و دیدگان ما

میخ کوب بر دیوار انتظار!